Dünya Özürlüler Günü Bildirisi 2015

Ülkemizde çocuklar ve sorunları oldukça Serebral Palsili Çocuklar Derneği’nde olacaktır. 

Ailelerimiz diyor ki;

Engelli çocuklarımızı okutabileceğimiz kaynaştırma eğitiminin uygulandığı okullarımız yeterli değil. Okul, ona hayal ettiğimiz geleceği sağlayabilmek için, sadece bir başlangıç. Binlerce engellinin ihtiyaçlarını karşılayabilmek amacıyla, zamanımızı, emeğimizi, kaynaklarımızı seferber edeceğiz.

Engelli aileleri olarak bizler dünyanın en ağır işçileriyiz.

Bizden sonra çocuklarımıza kim sahip çıkacak?

Bugün özür dileme günü, yaptıklarınız ya da yapmadıklarınız için.

Eğitimlerine engel olan, sadece engelli olmaları değil. Binemedikleri servis araçları, çıkamadıkları merdivenler, kullanamadıkları tuvaletler. 

Eğitim alabilen engelli çocuklarımız, engelli olmayan öğrencilerle bir arada olmalı ki birbirlerinden çok şey öğrenebilsinler. Özel eğitim alması gereken engelliler ailelerinden ayrı yaşamak zorunda kalmadan yaşadıkları şehirde ihtiyaçlarını karşılayabilsinler.

  Çocuklarımız yaşadığı şehirde güven içinde, bağımsız olarak dolaşabilmeli. Kaldırımlar, park yerleri, gişeler, mağazaların raflarının aralığı, genel tuvaletler, tiyatro salonları, iş hanları “engellilerle dost” olmaktan gurur duyabilmeli.

 Çocuklarımız yeteneklerinin elverdiği iş imkanına kavuşabilmeli.

Her çocuğun ayakkabıya ihtiyacı olduğu kadar, onların da yürütece, tekerlekli sandalyeye ihtiyacı var. İhtiyaçlarını bürokratik zorluklarla karşılaşmadan temin edilebilmeliler.

Çocuklarımız da bu toplumun birer üyesi. Onlar için gerekli yatırımların yapılması, çalışabilecekleri iş imkanları yaratılması, hatta kendi iş yerini kurabilmesi sağlanmalı. 

Biz artık mucizelerden medet ummuyoruz. 

Her seferinde tek tek kapınızı çalıp, imkanlarımızı zorlayacağız. 

Her seferinde bir adım daha ilerleyeceğiz. 

Her seferinde, bir çocuğun bir ihtiyacını karşılayacağız. 

Birlik olup bir şeyleri değiştireceğiz. 

Siz hiç 24 saatinizi bir engelli ile geçirdiniz mi? Biz her saatimizi onlarla geçiriyoruz.

Bize katılın. Birlikte engelleri aşalım.

Çocuklarımız diyor ki;

Ellerimin kavrayamaması, ayaklarımın vücudumun ağırlığını taşıyamaması, sözcüklerimin salyalarımın arasından güçlükle çıkması, kocaman olan hayata bağlanma isteğimi ve başarma arzumu engelleyemedi.

Biz de bir bireyiz. Bize elinizi uzatın size yüreğimizi verelim

Siz bizi görmeseniz de biz sizi görüyoruz. Bir gülücüğünüz yeter.

Binaları yaparken bizi de düşünün olur mu?

Engelli olmayı biz istemedik. 

Bizi olduğumuz gibi görün, ne fazla ne eksik.

Belki topuklu ayakkabı giyemeyebilirim. Belki evlenemeyebilirim. Belki diğer insanlara nazaran kat kat daha zor yaşadığım doğru ama yarına, kızarak, lanetler yağdırarak değil, tebessümle açmak istiyorum gözlerimi.

Bizler sizler gibi sağlıklı olmayabiliriz ama sizin, yarın bizler gibi olmayacağınızı kimse bilemez. Lütfen biz engellilerin önündeki engelleri, sağlıklı iken kaldırmaya çalışın. Eğer yarın siz engelli olursanız; kendinize yardım edecek kimseyi bulamayabilirsiniz.

Mehmet GÜRKAN – SERÇEV KURUCU BAŞKANI